Een eeuw lang stond de muur als een burcht van vrede en veiligheid.
We hoefden niet meer in angst te leven.
Mensen raakten eraan gewend om te leven als vee.
Toen…
De Titanen vernietigden wat we als vanzelfsprekend beschouwden.
Het gevecht voor de mensheid, begon.
De dood heerste en eiste zowel soldaten als burgers.
De verliezen waren schokkend.
Nog schokkender was dat Titanen zich onder ons verborgen hielden.
Vijf jaar nadat de eerste muur viel…
lukte het om een van deze wezens levend gevangen te nemen.
Een medesoldaat, Annie Leonhart.
Maar toch…
Terwijl de rook van de strijd optrok, doemde het volgende gevaar al op.
Wat in… - Jongens, kijk.
Wat is dat?
Het is een Titaan.
In de muur? - Onmogelijk.
Sectiecommandant, uw bevelen?
Ik weet het niet.
Is dit gewoon toeval?
Oh nee, dit betekent toch niet…
Pastoor Nick?
Luister naar me.
Wat je ook doet, hou het uit de zon.
DE BEEST TITAAN
Voor nu hebben we de Titaan bedekt met doeken.
Het lijkt voldoende te zijn, vannacht volgen extra maatregelen.
Begrepen.
Excuses, maar wat moeten we hier allemaal van denken?
Nooit verwacht dat er Titanen in de muur zouden zijn.
Waarom zou je? Niemand deed dat.
Enkele wisten het, de rest wist van niets.
Waarom zeggen ze er niets over?
Het is een gigantische ontdekking, wat is het nut van geheimhouden?
Zo gaat het toch?
De leiders houden alles geheim.
Al deze chaos, en ze konden niet eens een goede smoes bedenken.
Oké, wat is er gaande?
Waarom een Titaan?
Waarom zit de Titaan in de muur?
En waarom zou je het geheim houden?
Ik wil een antwoord, en wel nu.
Hier is geen tijd voor, ik heb het al druk genoeg.
Mijn kudde is verwoest, ik eis vergoeding.
Weet je wel wie ik ben?
Laat me onmiddellijk naar beneden.
Als je dat wilt…
Is recht naar beneden goed?
Commandant. - Wacht.
Laat me je iets vragen.
Weet je wel niet hoeveel Verkenners er zijn gesneuveld door deze monsters?
Meer dan je kunt tellen.
Zij stierven voor jouw vrijheid.
Ik was bij ze.
Ik was bereid mijn leven te geven.
Je gaat praten, of je gaat vliegen.
Ik kan altijd verder gaan met een volgende blaaskaak.
Ze zouden waarschijnlijk toch meer weten dan dat jij weet.
Laat me los.
Dat wilde ik doen. - Doe het dan.
Daag me niet uit. - Doe het niet.
Denk je dat ik bang ben om te sterven voor mijn geloof?
Wij doen onze plicht, wat het ook mag kosten.
Ik geef er niet om, de Heer is mijn herder.
Laat zijn nederige dienaar vallen.
Heer, geef uitkomst.
Doe niet zo serieus, het was maar een grapje.
Kom pastoor Nick, zeg op.
Zijn alle muren gemaakt van Titanen? Laat me dat tenminste weten.
Sectiecommandant?
Hoe lang is het geleden dat ik me zo heb gevoeld?
Vast toen ik voor het eerst buiten de muren kwam.
Over angstaanjagend gesproken.
Snel, ik moet het aan commandant Erwin vertellen.
De Titanen zijn door muur Rose gebroken.
TWAALF UUR EERDER.
MUUR ROSE - MINAWI
Weet je, mijn dorp ligt een beetje ten zuiden van waar we nu zijn.
Oh, mijn dorp is ook best dichtbij.
Waarom mag ik niet naar mijn familie?
Misschien sluip ik weg zodra het donker is.
Ik mocht pas weer thuiskomen als ik normaal was, dus…
Vroeger zeiden mijn ouders altijd dat ik te klein was om soldaat te worden.
Ik was wel slim genoeg, zowat slimste van mijn klas.
Iemand gaat zijn woorden inslikken.
Als je wilt, kan ik je helpen.
Oh ja? Waarom zou je?
Voelt dit niet apart?
We staan klaar in gewone kleding.
We mogen geen uniform aan, we kunnen niet eens trainen.
Het gekke is, dat onze leidinggevenden tot de tanden toe bewapend zijn.
We zijn binnen de muren, niet op de frontlinies.
Tegen wie zijn we aan het vechten?
Geen idee, misschien zijn ze gewoon bang voor beren.
Natuurlijk, beren. - Beren kun je met geweren aan.
Volgens mij hoor ik voetstappen.
Wat? - Kappen, Sasha.
Probeer je te zeggen dat er Titanen aankomen?
Dat kan alleen als muur Rose was doorbroken.
Wat is er, Miche?
Tomas, maak dat je wegkomt.
Neem drie koeriers mee.
Waarschuw de rest.
De kans dat er Titanen verborgen zijn in het 104e kadettenkorps is klein.
Er komen meerdere Titanen uit het zuiden.
Muur Rose is doorbroken.
Het is echt geen grapje, ik hoor iets.
Is iedereen hier? - Wat is er, Nanaba?
We hebben gezelschap, zo'n 500 meter naar het zuiden.
Er komen Titanen aan.
Er is geen tijd om je uitrusting aan te trekken.
Ik wil iedereen op een paard, evacueer iedereen in de buurt.
Aan de slag. - Het zuiden?
Maar dat is…
Weten we zeker of de muur is doorbroken?
Het spijt me, maar de lunch zal moeten wachten.
Miche.
Negen, in die groep verderop.
Ze zijn vast door muur Rose gekomen.
Verdorie, we kregen niet eens de kans om uit te vinden wat die dingen zijn.
Nu is het te laat.
De mensheid heeft verloren, dit is het einde.
Niet als het aan mij ligt, we zijn niet klaar.
Nog niet, we verliezen pas als we opgeven.
Onthoud dat.
Zolang we nog kunnen vechten, zijn we nog niet verslagen.
Zodra de Titanen bij het bos zijn, splitsen we op.
Ik wil vier verschillende teams.
Met rekruten én soldaten.
Op mijn signaal wijken we uiteen.
Meld het aan de burgers, ga het gevecht niet aan.
Wie van jullie kent dit gebied goed?
Ik, mijn dorp ligt in het noorden.
Ik ken dit gebied als mijn broekzak.
Conny ook, vertel het 'm.
Wat is er mis? - Mijn dorp…
Mijn dorp ligt in het zuiden, daar komen de Titanen vandaan.
Ik kan helpen, maar daarna…
Laat me naar huis gaan.
Goed, begeleid het zuidelijke team en ga dan naar je dorp.
Ja, sir. - Ik ga met je mee.
Je bent gek, ze zullen overal zijn.
Denk je dat ik daar om geef? Ik zou je toch helpen?
En jij? Kom je ook mee?
Natuurlijk, ik zou het niet willen missen.
Zoals je ziet, is deze dag een dieptepunt in de menselijke geschiedenis.
Let op, dit is het moment om alles te geven.
Verlies de moed niet.
Ze zijn het bos door, de vijand is recht achter ons.
Uiteen, nu.
Rijd zo hard als je kunt.
Nee, ze zijn gaan rennen.
Gelgar, neem de leiding over het zuidelijke team.
Sir?
Begrepen.
Gebruikt hij zichzelf als lokaas?
Ik ga wel mee, ik kan helpen.
Blijf hier, we kunnen geen mensen missen.
Heb wat vertrouwen.
Die man is bijna net zo goed als kapitein Levi.
Hij redt het wel, reken er op.
Weer een ruzie?
Het was niet mijn schuld, ze waren me aan het uitlachen.
Natuurlijk, heeft Mikasa je weer geholpen?
Dankjewel, lieverd.
We slaan niet iedereen die niet aardig tegen ons doet.
Als volwassene moet je kiezen welke gevechten je aangaat.
Sterk zijn betekent dat je je soms moet inhouden.
Bescherm Mikasa af en toe eens.
Het viel, hier.
Slaap wat, je zult wel moe zijn.
Nee, het gaat wel.
Dat ding heeft betere dagen gekend.
Ik zal een nieuwe voor je halen, als ik er een kan vinden.
Eren, Mikasa.
De Titanen hebben muur Rose doorbroken.
Ze komen eraan.
Waarom kunnen ze ons niet eventjes met rust laten?
Kun je gaan?
Alsof er een keuze is.
Als ik zo vrij mag zijn, slim om Miche de leiding over de 104e te geven.
Als iemand het aankan, is hij het wel.
Ja…
Laten we het hopen.
Er zijn er nog maar vier over.
Nee, riskeer het niet.
Ik heb ons genoeg tijd gegeven.
Maar ik maak me toch zorgen om die Afwijkende.
Kijk hem nou, gemakkelijk meer dan 17 meter lang.
Gigantisch.
Ik heb er ook nog nooit een gezien met vacht.
Hij loopt gewoon rond, waarom valt hij me niet aan?
Zeker weten een Afwijkende, maar…
Daar ben je.
Het lijkt erop dat ik niet tot zonsondergang hoef te wachten.
Het ging voor het paard?
Kom op.
Wacht.
Je hoorde het vast niet, ik zei dat je moest wachten.
Mag ik vragen wat dat voor wapen is?
Dat ding om je middel, waarmee je kunt vliegen.
Volgens mij spreken we dezelfde taal.
Wellicht ben je te bang om een antwoord te geven?
Ik zie dat je ook zwaarden gebruikt.
Fascinerend, dat betekent dat je weet van onze zwakke plek.
Ach ja, ik neem 'm wel mee.
Nog niet, we verliezen pas als we opgeven.
Zolang we nog kunnen vechten…
zijn we nog niet verslagen.
Oh, jullie mogen weer bewegen.
Stop, alsjeblieft.
Oh, dus je kunt wel praten.
Wat een ontzettend slim idee.
Vertaling en resync: OhItsStefan
Uit het niets zijn de Titanen binnen muur Rose verschenen.
De rekruten van de 104e kadettenkorps proberen iedereen te waarschuwen.
Ondertussen haasten Eren en de rest zich om hen te redden.
Nadat ze terugkeert naar haar geboorteplaats…
wordt Sasha geconfronteerd met haar verleden.
Volgende aflevering: "Ik ben thuis"